PSYCHOTERAPIA GESTALT
Psychoterapia Gestalt- kilka faktów
Na początek kilka słów o tym, co kryje się pod pojęciem „Gestalt”. Słowo Gestalt pochodzi z j. niemieckiego i według słownika oznacza FIGURĘ, FORMĘ, KSZTAŁT. Termin Gestalt został zachowany w niezmienionej formie we wszystkich językach, ponieważ nie znaleziono idealnego odpowiednika, który w pełni oddawałby jego znaczenie.
Słowo „psychoterapia” to z j. greckiego „DUSZA” (psyche) i „LECZYĆ” (therapein). Jak podaje słownik, psychoterapia „służy poprawie dobrostanu i zdrowia psychicznego, rozwojowi relacji i umiejętności społecznych, może dotyczyć zmiany lub radzenia sobie z dokuczliwymi zachowaniami, przekonaniami, obsesjami, myślami lub emocjami.”
Psychoterapia Gestalt to nurt psychoterapii, którego początek przypada na lata 40. minionego wieku. Jednak dopiero w latach 70. stał się bardziej popularny. Za oficjalnych twórców Gestaltu uznaje się małżeństwo Laurę i Fritza Perls’ów oraz Paul’a Goodman’a.
Laura i Fritz oboje byli psychoterapeutami i założycielami pierwszego na świecie Instytutu Terapii Gestalt. Instytut powstał w 1952 roku w Nowym Yorku.
Głównym pojęciem w psychoterapii Gestalt jest ŚWIADOMOŚĆ. To pierwszy krok w procesie poznania i akceptacji samego/samej siebie. Gdy jesteśmy świadomi tego kim na prawdę jesteśmy, co czujemy, jakie mamy wady i zalety, to dopiero wtedy w pełni możemy zaakceptować samych siebie. SAMOAKCEPTACJA to drugi krok ku zmianie na lepsze i nie chodzi tu bynajmniej o zmianę siebie w kogoś innego. Arnold Beisser w swojej Paradoksalnej Teorii Zmiany przedstawia to tak: „zmiana pojawia się wtedy, gdy ktoś staje się tym, kim jest, a nie kiedy usiłuje stać się tym, kim nie jest”. Świadomość i akceptacja naszej osoby prowadzi do kroku trzeciego, czyli UZDROWIENIA i ROZWOJU.
W kontekście psychoterapii Gestalt istotną kwestią jest stworzenie RELACJI. Klient poznaje Psychoterapeutę, a Psychoterapeuta poznaje Klienta. Tworzy się miedzy nimi więź. Pierwszą relacją, jaką człowiek nawiązuje to relacja ze swoim rodzicem/opiekunem. Ta relacja to pewnego rodzaju wzór na całe życie. Według niego będziemy postrzegać siebie i innych. Każda relacja prowadzi do jakiejś zmiany, ponieważ ludzie oddziałują na siebie na wzajem.
Jeśli relacja z Psychoterapeutą jest dla Klienta bezpieczna, Klient ufa swojemu Psychoterapeucie, a Psychoterapeuta w pełni akceptuje i wspiera swojego Klienta, to dzięki takiej więzi Klient jest w stanie uświadomić sobie swoje potrzeby, ograniczenia, a także dotychczasowe postrzeganie świata i innych ludzi. Wtedy jest w stanie zobaczyć, co może zmienić patrząc na siebie i otaczający świat z innej perspektywy.
Rola psychoterapeuty
- Psychoterapeuta ma za zadanie POMÓC Klientowi przejść przez proces terapeutycznych zmian w celu poprawy zdrowia psychicznego i i rozwoju Klienta.
- Rolą psychoterapeuty NIE JEST krytykowanie, pouczanie, czy narzucanie Klientowi swoich przekonań.
- Psychoterapeuta nie prowadzi terapii według sztywnych ram czy schematów i nie ma prawa decydować, kiedy Klient zostanie wyleczony; tylko Klient może o tym zdecydować, ponieważ tylko Klient wie, czy czuje się lepiej i czy dana przemiana go satysfakcjonuje.
Psychoterapia - potencjalne obawy
Jedną z najczęstszych obaw przez zapisaniem się na psychoterapię może być WSTYD przed podzieleniem się swoim problemem czy historią. Klientowi może wydawać się, że tak „błahym” problemem nie wypada się dzielić. Lub wręcz przeciwnie, Klient może pomyśleć, że problem jest tak wielki, że psychoterapia nic nie da i nie warto nawet próbować.
- Prawda jest taka, że żaden problem nie powinien być powodem do wstydu. Warto podzielić się nim z drugą osobą, np. z Psychoterapeutą; to odpowiednia osoba, ponieważ zna różne metody i techniki radzenia sobie z problemami bez względu na to, czy są małe czy duże. Psychoterapeuta ma też odpowiednie wykształcenie i doświadczenie, dzięki którym patrzy na problemy z szerszej perspektywy.
Strach przed oceną czy krytyką. Ludzie często boją się, co inni ludzie o nich pomyślą.
- Psychoterapeuta jest daleki od oceniania Klienta. Jego rolą jest wysłuchanie i towarzyszenie Klientowi w całym procesie zmiany.
Mam tematy, o których nie wypada mówić.
- Na terapii nie ma tapetów TABU. Możesz o wszystko pytać i poruszyć tamaty, o których nie możesz lub nie chcesz rozmawiać z rodziną czy znajomymi, ponieważ "nie wypada".
A co jeśli terapeuta opowie o moich problemach innym?
- Psychoterapeutę obowiązuje zachowanie POUFNOŚCI. Wszystko, o czym rozmawiamy na terapii, zostaje między nami.
Zdjęcie Laury i Fritza Persów oraz Paul’a Goodman’a zaczerpnięto z Gestalt Therapie